Dit is een verhaal over een man, Harold Crick genaamd.
En zijn polshorloge.
Harold Crick was een man van oneindige getallen...
eindeloze berekeningen en opvallend weinig woorden.
En zijn polshorloge zei nog minder.
Iedere dag, al 12 jaar...
poetste Harold al zijn 32 tanden 76 keer.
Achtendertig keer heen en weer.
Achtendertig keer op en neer.
Iedere werkdag, al 12 jaar...
strikte Harold zijn das in een halve Windsor in plaats van een hele...
en bespaarde aldus tot 43 seconden.
Zijn horloge vond dat de halve Windsor hem een dikke nek gaf...
maar zei niets.
Iedere werkdag, al 12 jaar...
rende Harold zes blokken met een snelheid van 57 passen per blok...
en haalde dan net de bus naar Kronecker van 8.17 uur.
Zijn horloge genoot...
van de frisse wind over zijn plaat.
Iedere werkdag, al 12 jaar...
controleerde Harold 7134 belastingaangiftes...
als hoofdinspecteur van de Belastingdienst.
Sectie 1.469-2 (B) (i), Diane. Bedankt.
Belastingdienst, goedemorgen.
Harold, wat is 89 keer 1417?
126.113.
Klopt.
Met een lunchpauze van slechts 45,7 minuten...
en een koffiepauze van 4,3 minuten...
precies getimed door zijn horloge.
Geweldig.
We gaan naar Mullen of...
Daarbuiten leefde Harold een eenzaam leven.
Hij liep alleen naar huis.
Hij at alleen.
1 kom, 1 lepel 2 vorken, 3 koppen
En iedere avond om 11.13 uur precies...
ging Harold alleen naar bed...
en legde zijn horloge te rusten op het nachtkastje naast zich.
Althans, tot woensdag.
Op woensdag veranderde Harolds horloge alles.
Heb je hem gekocht?
Ik heb hem gekocht.
advertenties
Als iemand het hem had gevraagd, had hij gezegd...
dat deze woensdag precies was als alle woensdagen daarvoor.
En hij begon hetzelfde...
En hij begon hetzelfde als altijd.
Hallo?
Hij begon hetzelfde als altijd.
Terwijl andermans gedachten...
Hallo? Is daar iemand?
Terwijl andermans gedachten over de aanstaande dag zouden gaan...
of het laatste staartje van hun dromen zouden proberen vast te houden...
telde Harold slechts zijn borstelbewegingen.
Wie zei daar: Telde Harold slechts zijn borstelbewegingen?
En hoe weet jij dat ik borstelbewegingen tel?
Het was opvallend hoe de eenvoudige...
Het was opvallend...
Het was opvallend hoe de eenvoudige elementen van Harolds leven...
die hij zo vanzelfsprekend vond...
de katalysatoren werden voor een geheel nieuw leven.
Harold rende naar de bus...
en zijn leren schoenen maakten een afschuwelijk geluid...
tegen het asfalt.
En hoewel dit een uitzonderlijke dag was...
een dag die Harold zich de rest van zijn leven zou herinneren...
dacht Harold dat het een gewone woensdag was.
Hoorde u dat?
Die stem. Hoorde u dat? Harold dacht dat het woensdag was?
Het is woensdag.
Nee, hoorde u dat? Harold dacht gewoon dat het woensdag was?
Wie is Harold? - Ik ben Harold.
Harold, het is woensdag.
Nee, ik...
Laat maar.
Harold kon zich niet concentreren.
Pardon, Harold?
Zijn gedachten waren verstrooid. Hij was afwezig.
Sorry.
Iemand moet... Wacht even.
Harold. Wat is 67 keer 453?
Toen een collega vroeg wat het product was van 67 en 453...
Ik kan niet nadenken als je praat.
...had hij geen idee.
Wat?
Harold zei snel: 30.351. - Wat? Niks. 30.351.
Hoewel het juiste antwoord 31.305 was.
Wacht even. Het is 31.305. Sorry.
Man, ik heb net een verzekeringsagent gepakt...
die zijn jetski als werkvervoer wilde declareren.
Het is zonde...
dat ze geen prijs geven voor inspecteur van het jaar
Man?
Gaat het?
Dave, ik word gevolgd.
Hoezo? Je beweegt niet.
Door een stem. - Wat?
Ik word gevolgd door een vrouwenstem.
Wat zegt ze?
Ze vertelt.
Harold, je staart naar dozen, wat vertelt ze?
Ik moest stoppen met archiveren.
Kijk. Luister.
Het geluid van het papier langs de archiefmap...
leek op het geluid van een golf die langs het zand schuurt.
En als Harold erover nadacht...
had hij iedere dag zoveel golven gehoord...
dat het een diepe en eindeloze oceaan vormde.
Hoorde je dat?
Het archiveren?
Nee, de stem.
Het enge is dat ik me soms echt een diepe en eindeloze oceaan voorstel.
Welke oceaan?
Van het geluid van... Laat maar.
Nieuwe controles. Fijne dag.
Dank je wel.
Een bakker en een beursmakelaar.
Neem jij de bakker maar.
Verdomme.
Misbaksel. - Ik begrijp het.
Loop naar de hel, belastingman.
Belastingman.
Ga weg.
Kunnen we ergens rustig praten?
Nee. We praten hier.
Er staat hier dat u maar een deel van uw belasting heeft betaald vorig jaar.
Dat klopt. - Zo'n 78 procent.
Heeft u dat expres gedaan?
Dan zult u dit wel verwacht hebben.
Ik verwachtte een boete...
of een reprimande.
Een reprimande? Dit is geen kostschool, Miss Pascal.
U heeft gestolen van de overheid.
Nee, ik heb niet gestolen van de overheid.
Ik heb gewoon niet alles betaald.
U kunt niet zomaar uw belasting niet betalen.
Jawel.
Dan wordt u gecontroleerd.
Alleen als ik uw recht daartoe erken, Mr Crick.
Ik ben hier voor een belastingcontrole.
Ik moet uw laatste 3 jaren nagaan om te kijken of u nog meer schuldig bent.
Prima.
Het is eigenlijk niet prima.
Ik ben een groot voorstander van wegenonderhoud...
en speeltuinen en tehuizen voor daklozen.
Die belasting betaal ik graag.
Maar ik ben niet dol op het percentage...
dat de overheid gebruikt voor defensie...
belastingvoordeel voor grote bedrijven en politieke campagnes.
Dus die belasting heb ik niet betaald.
Ik meen zelfs...
dat ik daarover een brief heb geschreven bij mijn opgave.
Is dat de brief die begint met: Geachte vuile imperialisten?
Miss Pascal, wat u voorstaat is anarchie. Bent u anarchist?
Of ik lid ben van... - Een anarchistenbeweging?
Hebben anarchisten een beweging?
Ik geloof het wel.
Vergaderen ze?
Dat weet ik niet.
Zou dat niet tegenstrijdig zijn?
Het was moeilijk om Miss Pascal voor te stellen als een revolutionair.
Niet nu. - Haar slanke armen met 'n protestbord.
Haar goedgevormde benen... - Niets.
...op de vlucht voor traangas.
Harold fantaseerde niet vaak...
en deed zijn best om professioneel te blijven.
Maar dat mislukte.
Hij stelde zich voor hoe Miss Pascal...
zijn gezicht zou strelen met haar zachte vinger.
Hij stelde zich voor hoe zij in een volle badkuip...
haar benen zou scheren.
En hij stelde zich voor hoe zij, naakt...
uitgespreid op zijn bed zou liggen. - Mr Crick?
Mr Crick. - Wat is er?
U staart naar mijn tieten.
Echt? Ik dacht het niet. Dat zou ik niet doen.
Als ik het wel deed, verzeker ik u dat ik dat deed als afgevaardigde van de VS.
Het spijt me, ik voel me niet zo goed. Ik kom dinsdag terug.
Het volgende moment liep Harold buiten, belaagd en vermoeid...
Hou je kop. ...tierend tegen de hemel.
Ik heb het tegen jou, stomme stem.
Hou je kop en laat me met rust.
Kijk uit.
Pardon.
Bent u Miss Eiffel?
Ja. - Mooi.
Wat doet u, als ik vragen mag?
Research.
Stoor ik?
Het spijt me. Ik ben Penny Escher.
Ik ben de assistent van uw uitgevers.
De spion. - De assistent.
Ik doe hetzelfde als een secretaresse.
Ik heb geen secretaresse nodig.
Dan zal ik iets anders moeten doen.
Mij bespieden...
omdat de uitgevers denken dat ik writersblock heb.
Heeft u writersblock?
Zijn dit bladzijden?
Brieven. Aan mij.
Schrijft u terug? - Ik beantwoord geen brieven.
En u heeft deze sigaretten gerookt?
Nee, ze waren al voor-gerookt.
Ze zeiden al dat u grappig was.
Wat denk je van van een gebouw springen?
Daar denk ik niet aan.
Jawel. - Nee. Ik denk aan leuke dingen.
We denken er allemaal wel eens aan.
Ik denk beslist niet aan van een gebouw springen.
Ze zeggen...
Dat las ik in een geweldig deprimerend boek.
...dat als je van een gebouw springt...
het meestal niet de klap is waaraan je sterft.
Het zal vast geen goed doen.
Er staat een foto in het boek The Leaper.
Oud, maar mooi.
Van boven het lichaam van een vrouw die zojuist gesprongen is.
Er ligt bloed rond haar hoofd, als een aureool...
haar benen onder zich, haar arm gebroken als een stokje...
maar haar gezicht is zo sereen...
zo vredig.
Ik denk dat omdat ze toen ze stierf de wind op haar gezicht voelde.
Ik weet niet hoe ik Harold Crick moet doden. Daarom ben jij hier.
Om u te helpen.
Hoe kun jij me helpen? Jij die nooit denkt aan van gebouwen springen.
Hoe zou jij me kunnen inspireren?
Luister, de ideetjes die jij hebt opgedaan in je carrière als assistent...
zijn onbruikbaar als je iemand moet doden.
Ik begrijp het.
Echt? Ik kan niet zomaar...
Hoe graag ik het ook wil...
ik kan hem niet zomaar van een gebouw gooien.
Miss Eiffel. Kay. Ik werk al elf jaar als schrijversassistent.
Ik heb 20 schrijvers geholpen 35 boeken af te maken...
en ik heb nooit een deadline gemist.
Ik heb nooit een uitgever om meer tijd gevraagd.
Ik ben iedere minuut van iedere dag beschikbaar...
tot de laatste punt op de laatste bladzijde staat.
Ik hou niet van harde muziek. Ik tolereer geen drugs.
En ik zal u graag en kalm helpen Harold Crick te doden.
Ik had een interessant gesprekje met iemand uit jouw sector.
Ze zeiden dat je je niet zo tof voelde.
Heb je een beetje kantoorkoorts?
Ik weet het niet. Het gaat wel.
Harold, een boom denkt niet dat hij een boom is...
hij is een boom.
Waarom praatte Harold met deze man?
Deze man was een idioot.
Hij gebruikte woorden als tof en kantoorkoorts.
En legde uit dat bomen bomen waren.
Natuurlijk zijn bomen bomen.
Harold wist dat bomen bomen waren.
Ik geloof je, Harold.
Maar Harold wist niet waarom hij...
de geur van brownies niet kon vergeten.
Waarom Miss Pascal z'n vingers liet trillen en z'n lippen gevoelloos maakte.
Harold?
Ja? Sorry.
Wat is er aan de hand, Harold?
Nou...
Niks. Het is prima.
Volgens je dossier...
heb je al een paar jaar geen vakantie opgenomen.
Waarom ga je er niet eens tussenuit?
Een kleine vaka.
Ik zal erover denken.
Harold.
Ik hoor dit eigenlijk niet te doen, maar...
Harold nam aan dat z'n horloge gewoon stuk was...
en dacht er niet aan dat het hem iets probeerde te vertellen.
Harold had nooit aandacht besteed aan zijn horloge...
behalve om de tijd te zien.
Zijn horloge werd er eerlijk gezegd gek van.
En dus, op deze woensdag...
terwijl Harold op de bus wachtte, hield zijn horloge...
ermee op.
Weet iemand hoe laat het is?
Ik heb het 6.18. - Bedankt.
En zo plaatste Harolds horloge hem op het onomkeerbare pad van het lot.
Hij besefte niet dat deze simpele, schijnbaar onschuldige daad...
zou leiden tot zijn aanstaande dood.
Wat?
Waarom?
Waarom ga ik dood?
Pardon?
Wanneer?
Hoe aanstaand?
Waar ben je?
Harold poetste zijn 32 tanden 72 keer.
Waarom zeg je niets? Ik heb het wel gehoord.
Dat zou leiden tot zijn aanstaande dood.
Ik heb het wel gehoord.
Kom op, stomme stem.
Harold greep zijn lamp.
Harold schudde hem zonder aanleiding woedend heen en weer.
Smeet hem op de grond, en trapte er herhaaldelijk tegen.
Harold nam zijn tissues, gooide ze door de kamer...
en bestormde de kast.
Kom op. Zeg iets.
Iets. Zeg iets.
Zeg iets.
Harold, overstuur...
God.
Harold, overstuur...
Harold...
Wat u beschrijft is schizofrenie.
Nee, het is geen schizofrenie. Het is gewoon een stem in mijn hoofd.
De stem zegt niet wat ik moet doen.
Hij zegt wat ik al gedaan heb.
Heel accuraat, en met een beter vocabulaire.
Mr Crick, er spreekt een stem tegen u.
Niet tegen mij, over mij.
Ik ben deel van een of ander verhaal.
Alsof ik een personage ben in m'n eigen leven.
Het probleem is dat de stem komt en gaat.
Alsof er stukken van het verhaal niet aan mij verteld worden...
ik moet erachter komen wat die stukken zijn voor 't te laat is.
Voordat het verhaal eindigt met uw dood.
Mr Crick, ik wil mezelf niet herhalen...
maar dat is schizofrenie.
U herhaalt zich niet, maar het is geen schizofrenie.
En als het waar is?
Hypothetish, als ik deel was van een verhaal, een vertelling...
al was het alleen maar in mijn eigen verbeelding...
wat zou u me dan adviseren?
Ik zou u adviseren medicijnen te gebruiken.
En verder?
Ik weet het niet.
Ik zou u doorverwijzen naar iemand die iets afweet van literatuur.
Dat is een goed idee.
Dank u wel.
U bent degene die me gebeld heeft over de verteller.
Die verteller zegt dat u zult doodgaan.
Hoe lang heeft u nog gekregen? - Geen idee.
Dramatische ironie. Werkt altijd.
Ben je gek of zo? - Wat?
Mag je dat zeggen tegen gekken?
Dat weet ik niet. - Hoeveel trappen...
zijn er daar in de hal? - Wat?
Je telde ze toch toen we daar liepen?
Goed. Voor welke bank werk je?
Geen bank. De Belastingdienst.
Getrouwd? - Nee.
Ooit?
Verloofd met een inspecteur. Ze verliet me voor een notaris.
Hartverscheurend. Woon je alleen? - Ja.
Huisdieren? - Nee.
Vrienden? - Nee. Dave op het werk.
En die verteller, hoe klinkt hij?
Het is een vrouw.
Een vrouw.
Een bekende vrouw? - Nee.
Iemand die je kent?
Had je genoeg tijd om de wc-tegels te tellen?
Ik telde de tegels niet.
Koffie? - Nee, bedankt.
Zeker weten? - Ja.
Dus die stem vertelt je dat je doodgaat.
Ze weet niet dat ik haar kan horen.
Maar dat zei ze.
En jij gelooft haar.
Ze had ook gelijk met andere dingen. - Zoals?
Hoe ik mijn werk vind.
Je hebt een hekel aan je werk?
Nou, dat is geen wereldschokkend inzicht.
Men haat het meest: werk. Tweede plaats: file.
Derde: verdwenen sokken. Snap je? - Ongeveer.
Als ik zeg dat je doodgaat, geloof je dat?
Waarom? - Ik ken je niet.
Maar je kent die verteller ook niet.
Ik kan u niet helpen, Mr Crick. - Waarom?
Ik ben niet gespecialiseerd in gekte maar in literatuur.
En ik moet u zeggen, tot nu toe...
kan ik weinig literairs aan u ontdekken.
U hoort vast een stem, maar het kan geen verteller zijn...
want er valt bitter weinig te vertellen, lijkt me.
En ik geef dit semester vijf colleges.
Ik begeleid twee promovendi en ik ben de faculteitbadmeester.
Ik dacht dat u misschien... - Hou een dagboek bij.
Noteer wat ze zegt of zo.
Meer kan ik niet doen.
Ik kan het niet onthouden. Ik weet alleen nog:
Hij besefte niet dat deze simpele, schijnbaar onschuldige daad...
zou leiden tot zijn aanstaande dood.
Wat? - Hij besefte niet dat...
Zei je: Hij besefte niet?
Ik heb artikelen geschreven over Hij besefte niet.
Ik heb college gegeven over Hij besefte niet.
Ik heb zelfs een keer een heel semester gewijd aan Hij besefte niet.
Verdomd, Harold.
'Hij besefte niet' betekent dat hij iets niet beseft...
dus dat er iets is wat jij niet beseft. Besef je dat?
Kom vrijdag terug.
Nee, je kunt vrijdag dood zijn.
Kom morgen om kwart voor tien.
Tien seconden geleden kon u me niet helpen.
Dat waren 10 veelzeggende seconden.
Harold was diep in gedachten verzonken.
Heel even, tussen Born Boulevard en Euclid Avenue...
waren alle berekeningen en alle regels...
en heel de precisie van Harolds leven verdwenen.
Hoe perfect was het dat in deze ruimte...
Ana Pascal verscheen.
Miss Pascal.
Harold Crick van de Belastingdienst. - Pardon.
Wilt u zitten?
Er zijn elf plaatsen vrij.
Kan me niet schelen.
Dat spijt me.
Hoe gaat het met u?
Slecht. Ik word gecontroleerd.
Natuurlijk.
Door een engerd, ook nog.
Ik moet me verontschuldigen.
Echt? - Belastinginspecteurs...
moeten veel examens afleggen voor ze kunnen beginnen.
Helaas voor u worden we niet getest op tact of goede manieren...
dus ik bied mijn excuses aan.
Ik gluurde naar u.
Excuses geaccepteerd.
Maar alleen omdat je stotterde.
Maakt u ook veel gebruik van het openbaar stadsvervoer?
Nee. Ik ben gewoon te laat.
Moet u naar een vlagverbranding?
Eigenlijk...
ben ik op weg naar mijn wekelijkse samenzwering- en borduurclub.
Wil je mee?
Ik heb m'n vingerhoed en socialistische lectuur thuis gelaten.
Dus...
Harold babbelde nerveus.
U hebt erg rechte tanden.
Brabbelde, eigenlijk.
Bedankt. Ze zijn echt.
Harold berekende hoe snel hij zichzelf belachelijk zou maken...
in de tijd dat hij zou doorkletsen.
Ik moet er hier uit.
Hij was opgetogen en verrast... - Tot snel.
over zijn flirtueuze ontmoeting met Miss Pascal.
Zo opgetogen dat hij de stadsbus...
zo'n 27 blokken te vroeg verliet en nu zou moeten lopen.
21 keer
Ana keer
Je bent er nog niet geweest. - Dat klopt.
Waar gaat You Ain't Got Nothin' On Me over, Emmett Cole?
Wat betekent het?
Het gaat over in de wereld zijn, verschillende dingen doen...
doen wat je wilt doen... - Kom binnen.
Mr Crick. Kom binnen.
Hoe gaat het?
Prima.
Zet dat maar uit.
Dus de verteller heeft je nog niet gedood.
Nog niet, nee. Mooi. Ga zitten.
Heb je de trappen geteld? - Nee.
Natuurlijk niet. Ik heb een lijst opgesteld...
Heel spannend. ...van 23 vragen...
die kunnen helpen iets te ontdekken over deze verteller.
Goed, Howard... - Harold.
Dit lijkt misschien gek, maar het is belangrijk dat je eerlijk bent.
Dus.
We weten dat het een vrouw is, het verhaal gaat over jouw dood...
het is modern, in het Engels.
Ik neem aan dat de auteur de stad globaal kent.
Ja. - Mooi.
Eerste vraag:
Is er pas iets achtergelaten bij je huis?
Wat dan ook. Kauwgum? Geld?
Een groot houten paard? - Pardon?
Antwoord gewoon.
Ben je geneigd om moordzaken op te lossen...
in grote, luxueuze huizen, waarin... Laat me uitpraten.
...je wel of niet uitgenodigd bent?
Goed. Op een schaal van één tot tien...
hoe waarschijnlijk acht je het dat je vermoord zult worden?
Vermoord?
Eén is onwaarschijnlijk, tien is ieder moment.
Geen idee. - Laat ik het anders zeggen.
Ben je ergens koning van?
Van wat?
Baankoning van het plaatselijke bowlingcentrum.
Baankoning?
Baankoning. Trollenkoning. - Trollenkoning?
Ja. Een geheim land onder je vloer.
Wat dan ook.
Nee. Belachelijk.
Inderdaad. We beginnen met belachelijk en werken terug.
Was enig deel van jou ooit deel van iets anders?
Of ik iemand anders' armen heb?
Misschien was je ooit gemaakt van steen...
hout, leisteen, andere lichaamsdelen of door rabbi's gewijde aarde?
Wat is de zin van deze vragen?
Om te ontdekken in welk verhaal je zit...
moeten we weten in welke je niet zit.
Vreemd, maar ik heb de halve Griekse literatuur al geëlimineerd.
7 sprookjes, 10 Chinese fabels...
en met zekerheid bepaald dat je niet Hamlet bent...
of Scout Finch, Miss Marple...
Frankensteins monster of een golem.
Ben je niet opgelucht dat je geen golem bent?
Ja, ik ben opgelucht dat ik geen golem ben.
Goed.
Bezit je magische krachten?
Mag ik vragen wat we hier doen?
We stellen ons auto-ongelukken voor. - Aha.
Kan dat niet binnen?
Wist je dat 41 procent van alle ongelukken...
gebeuren tijdens slecht weer?
Net als 90 procent van alle longontstekingen.
Werkelijk? Longontsteking.
Dat is een interessante manier om te sterven.
Maar hoe loopt Harold longontsteking op?
Heb je iets geschreven vandaag?
Gedichten gelezen, woordenlijsten gemaakt, nieuw papier gekocht, iets?
Niets van dat alles.
In de regen zitten helpt ook niet.
Dat onderstreept nog eens hoeveel jij van schrijven afweet.
Wat is dit?
De bijsluiter van het nicotinepleister.
Ik heb geen nicotinepleister nodig, Penny. Ik rook sigaretten.
Het zou kunnen helpen.
Waarmee? Waarbij?
Waarbij, Penny? Om een boek te schrijven?
Om je leven te redden.
Ik ben niet bezig met het redden van levens.
Het tegenovergestelde.
Wat is je lievelingswoord? - Integer.
Mooi.
Heb je ambities?
Rusland veroveren?
Een fluitwedstrijd winnen?
Harold, je hebt toch wel een ambitie?
Ik geloof het niet. - Een droom, iets. Denk na.
Nou...
Ik heb altijd gewild dat m'n leven muzikaler zou zijn.
Zoals West Side Story?
Zoals... - Wat?
Ik heb altijd gitaar willen spelen.
Als laatste moeten we bepalen...
of je in een komedie of tragedie zit.
Om Italo Calvino te citeren:
De ultieme betekenis van ieder verhaal heeft twee kanten:
de continuïteit van het leven, de zekerheid van de dood.
In een tragedie ga je dood, in een komedie krijg je het meisje.
Komische helden worden verliefd op mensen die vroeg naar voren komen.
Meestal mensen die 'n hekel hebben aan de held.
Maar ik kan me niet voorstellen dat iemand een hekel aan je heeft.
Professor Hilbert, ik ben belastinginspecteur.
Iedereen heeft een hekel aan me.
Juist.
Heb je onlangs iemand ontmoet die jou intens veracht?
Ik ben net begonnen bij 'n vrouw die me naar de hel wenste.
Dat klinkt als een komedie.
Werk dat uit.
Vier van deze?
Ik heb mijn honing nog niet.
Lulu, kun jij Larry's honing bijvullen? En de kwartjes?
Goed zo.
Ik doe er wat eikeltjes bij.
Mr Crick.
U bent vroeg. Moet u veel mensen martelen?
Nee, alleen u.
komedie
Houtthee en bananenbrood. - Ja, mevrouw.
Ik zal vandaag weten of u slechts 22 procent schuldig bent.
Hoeveel het ook is, ik betaal niet, Mr Crick.
Dat weet ik. Maar het percentage bepaalt hoe groot uw cel is.
tragedie
U kunt me Harold noemen.
Ja, dat weet ik. Maar dat wil ik niet.
Die is voor Ramona.
Dank je wel. - Graag gedaan.
Wat is dat? Wat schrijf je op?
Niks.
Laten we beginnen met de overzichten...
en de bonnen van de afgelopen drie jaar.
Prima.
Wat is dit?
Mijn administratie. - Wat?
Mijn belastingpapieren.
Die bewaart u zo?
Nee, ik ben eigenlijk heel netjes.
Ik heb ze in deze doos gegooid om je een hak te zetten.
Hoe is het?
Hoe was Aruba?
Miss Pascal? Mag ik u iets vragen over deze bon?
Het was geweldig. - Is dit een negen of een zeven?
Wat heb je gedaan? - Lekker bruin geworden.
Ik maak er een zeven van. - Ik voel me zo ontspannen.
Kan ik helpen?
Ik zie de president.
Het is de belastingman.
Ik heet Harold.
Hoe gaat het met de nummers? - Prima.
Ga je die 22 procent vinden?
Tweeëntwintig. Elf keer twee. Primaire getallen.
Ga je de wc belasten? - Nee, ik ga de wc niet belasten.
Kan ik dan naar de wc? - Absoluut.
Ik wil naar de wc. Dag.
Dag hoor.
Goedenavond.
Wil je een koekje?
Kom op. Ze zijn warm en vers uit de oven.
Ik hou niet van koekjes.
Je houdt niet van koekjes?
Wat mankeer jij? - Ik weet het niet.
Iedereen houdt van koekjes. - Ik weet het.
Gaf je moeder je na een vreselijke rotdag...
geen melk en koekjes?
Nee. Mijn moeder bakte niet.
We hadden alleen koekjes uit de winkel.
Ga zitten.
En nu...
eet je een koekje.
Dat kan ik niet.
Mr Crick, het was een rotdag.
Daar heb ik voor gezorgd.
Dus neem dat koekje...
doop het in de melk...
en eet het op.
Dat is een heel erg lekker koekje.
Wanneer besloot u om bakker te worden?
Op school. - Een koksschool?
Ik studeerde rechten in Harvard.
Het spijt me, ik nam aan dat... - Geeft niet. Ik ben gestopt.
Is er iets gebeurd?
Ik kwam er maar net in. Echt net.
Ze namen me alleen aan vanwege mijn essay.
Over dat ik de wereld beter zou maken met mijn diploma.
We hadden van die studiesessies...
mijn studiegenoten en ik, soms de hele nacht.
En dan bakte ik, zodat niemand honger zou hebben.
Soms bakte ik de hele middag in de studentenkeuken...
en dan bracht ik mijn dingetjes mee naar de studiegroep...
en iedereen was er dol op.
Eet.
Havermoutkoekjes, pindakaasrepen...
chocolade-macademiabrokken.
En iedereen at en was blij en werkte harder met betere resultaten.
Er kwamen steeds meer mensen studeren en ik maakte meer te eten.
Ik was altijd op zoek naar betere recepten...
en toen werden het croissants met ricotta en abrikoos...
en moccarepen met amandelglazuur...
en citroencake met pikante perziksaus.
Aan het eind van het semester had ik 27 studiepartners...
acht notitieboeken met recepten...
en een onvoldoende.
Toen ben ik gestopt.
Ik besloot dat ik de wereld beter zou maken met koekjes.
Vind je ze lekker?
Ja.
Dat is fijn.
Bedankt dat u me gedwongen heeft.
Graag gedaan.
Ik moet gaan. Dank u wel. Voor de koekjes.
Neem ze maar mee.
Kom op. - Nee, echt niet.
Alsjeblieft. - Nee, liever niet.
Ik wil het wel, maar het kan niet.
Het kan niet? - Ik bedoel...
Dat zou een geschenk zijn.
Ik had die andere niet eens mogen opeten.
Ik zal het aan niemand vertellen.
Maar als u dat zou doen... - Maar ik doe het niet.
Nee, maar als...
Denk je dat ik ze ga bellen? - Nee, ik koop ze wel.
Ik wil ze graag kopen. Wat vindt u daarvan?
Dan is er niets aan de hand.
Wat? - Nee.
Alstublieft. - Ga...
Waarom kan ik... - Ga naar huis.
Het is echt niet erg.
Ga naar huis.
Heeft u...
U heeft die koekjes voor mij gebakken, hè?
U wilde aardig zijn en ik heb het verpest.
Het klinkt waarschijnlijk idioot...
maar ik denk dat ik in een tragedie zit.
Professor Hilbert, ik heb dat hele komedie-tragedie-gedoe verpest.
Ze vindt me nu nog minder aardig.
Geweldig. - Wat bedoelt u?
Je hebt iets heel anders aangetoond.
De stem wordt bepaald door wat jij doet.
Als jij je horloge verzet, zegt ze dat.
Als je met de bus gaat, zegt ze dat. Als je je tanden poetst, zegt ze dat.
Misschien maak jij zelf wel het verhaal.
Ik stel voor dat we iets anders proberen.
Zoals? - Niets.
En Miss Pascal? - Vergeet haar.
Behalve cijfers, denk ik alleen aan haar.
Als je wilt blijven leven moet je wat anders doen.
En dat is niets? - Precies.
Niets? - Laat me het nog eens uitleggen.
Sommige verhalen ontwikkelen door externe dingen en crises.
Andere door de personages zelf.
Als ik doorloop, gaat 't verder. Het verhaal over mij door die deur.
Als ik hier blijf kan het niet verder gaan. Het stopt.
En als ik hier blijf, kom ik te laat.
Doe morgen niets. - Niets?
Blijf thuis. Geen telefoon, doe de deur niet open, poets je tanden niet.
En mijn werk? - Bel ze.
Zeg dat je niet komt. - Niet gaan werken?
Doe niets wat het verhaal verder brengt.
We wachten of het verhaal jou opzoekt.
Marshall, je trappelt niet.
...zeker dat deze ganzen geen ander thuis kennen dan dit:
een klein meer in Oost-Polen.
Vervuiling leidt tot de sterfte...
van de kleine vissoorten en insecten waarmee ze zich voeden.
Alle pogingen hen te verplaatsen naar vergelijkbare wateren, zijn mislukt.
Misschien is het alleen de gewoonte die hen hier houdt.
Of de onwil om de collectieve herinnering op te geven...
aan de eens zo mooie heuvels rond het meer.
Het kost de vioolkrabben maar seconden om te begrijpen...
dat de vogel die ze eerst vreesden...
nu hun prooi is geworden.
De gewonde vogel kent zijn lot.
Zijn wanhopige ontsnappingspogingen...
onderstrepen de hopeloosheid van zijn situatie.
De trieste ogen van de primaat worden als eerste verwijderd...
en verkocht aan cosmeticabedrijven...
om mascara en oogvochtmedicijnen te testen.
Vervolgens wordt de huid van de ontzielde apenlichamen gehaald...
en verwerkt tot kussens en dekens.
Mr Zebra dacht dat hij iets ging drinken.
Maar je weet nooit wie de eter is in het restaurant van Moeder Natuur.
Dat doet pijn. Wat serveert deze adelaar...
met bonen en een goede Chianti?
Het is een aal. En nog eens.
Mr Krokodil had zin in een antilope...
om die zoute zebrasmaak weg te krijgen.
Dit is een strijd waar gokkers op gewed hebben.
Als een mangoeste een cobra ziet, weet je niet wie er gaat winnen.
Het lijkt erop dat deze keer de cobra...
de mangoeste te grazen neemt.
De weddenschap is nog niet gewonnen...
want nu is de mangoeste aan de winnende hand.
Wat doen jullie?
Allejezus. - Wat is dat?
Hou de kraan tegen. - Stop de kraan.
Wat doen jullie?
Wij? Wat doe jij?
Ik zit tv te kijken.
Wij zijn de boel aan het afbreken. - Ben je bedonderd? Ik woon hier.
Is dat een tv? Ja, dat is mijn tv.
Wat doet jouw tv daar? - Ik woon hier, sukkel.
Mijn spullen staan hier.
Mijn naam staat op de bel. Harold Crick.
Apartement 2-B, McCarthy 1893.
Zei je 1893?
Ik weet niet of het bij 't verhaal hoort.
Ik hoopte dat je zou zeggen dat het toeval was.
Toeval is 'n verzekeringsman tegenkomen als je polis verloopt.
De keizer op bezoek krijgen is verhaal.
Een sloopbal die je appartement aan gruzels slaat...
is heel andere koek.
Harold, je hebt je lot niet in de hand.
Dat weet ik. - Echt?
Kom maar mee.
Tom, kun je dat tot morgen laten staan?
Je hebt gelijk. De verteller kan je inderdaad doden.
Ik stel voor dat je maar gewoon je leven gaat leven.
Mijn leven gaat leven? Dat doe ik al. En ik ga er graag mee door.
Dat weet ik. Ik bedoel helemaal. Hoe lang je ook nog maar hebt.
Je zou een avontuur kunnen meemaken.
Iets uitvinden. Schuld en Boete uitlezen.
Jeetje, Harold, je zou alleen maar pannenkoeken kunnen eten.
Wat mankeert u?
Ik wil geen pannenkoeken eten. Ik wil leven.
Welke gek zou er, tussen leven en pannenkoeken...
voor pannenkoeken kiezen?
Als je even nadenkt zul je beseffen...
dat het antwoord afhankelijk is...
van het leven dat geleid wordt...
en natuurlijk de kwaliteit van de pannenkoeken.
Je begrijpt niet wat ik zeg.
Jawel.
Maar begrijp wel dat dit geen filosofie of literatuurtheorie...
of verhaal is. Het is m'n leven.
Absoluut. Dus ga leven zoals je altijd al hebt gewild.
Ik had nooit verwacht dat...
Wil je er één of twee? - Eén.
Eén? - Ik wil er twee.
Dit is je kamer.
Of, zoals ik het noem, slaapcabine twee.
Bedankt, Dave.
Geen probleem, man. Leuk dat je er bent.
Hoe lang blijf je? - Weet ik niet.
Dave, mag ik een abstracte, volkomen hypothetische vraag stellen?
Natuurlijk.
Als jij wist dat je dood zou gaan...
misschien al snel...
wat zou je dan doen?
Dat weet ik niet.
Ben ik de rijkste man ter wereld?
Nee, je bent jezelf.
Heb ik een superkracht?
Nee, je bent jezelf.
Dat weet ik, maar heb ik een superkracht?
Waarom zou je een superkracht hebben?
Ik weet niet, het was toch hypothetisch.
Goed. Ja. Je bent heel goed in wiskunde.
Dat is geen kracht, dat is een kunde.
Je bent goed in wiskunde en onzichtbaar.
En je weet dat je doodgaat.
Ik zou naar ruimtekamp gaan.
Ruimtekamp?
In Alabama. Daar leren kinderen hoe ze astronaut kunnen worden.
Dat wil ik al sinds ik 9 was.
Je bent onzichtbaar en je gaat naar ruimtekamp?
Ik koos niet onzichtbaar, jij koos onzichtbaar.
Ben je daar niet te oud voor?
Je bent nooit te oud voor ruimtekamp.
Ruimtekamp.
122 gitaren.
732 snaren.
250 pickups.
189 volumeknoppen.
Daar stond Harold, oog in oog met zijn oudste verlangen.
En staan was zo'n beetje alles wat Harold deed.
Het ging niet alleen om het vinden van een gitaar.
Het ging om het vinden van een gitaar die iets zei over Harold.
Helaas zei deze gitaar:
Als ik terugkom in Georgia, zal die vrouw mijn pijn voelen.
Deze zei zoiets als:
Mijn broek is van Lycra.
Deze zei: Ik ben gevoelig en lief...
en heb geen idee hoe ik gitaar moet spelen.
Ik compenseer iets. Drie keer raden.
En toen zag Harold hem.
Een beschadigde, mishandelde zeegroene Fender...
die hem aankeek.
Ondanks zijn overduidelijke gebreken sprak de gitaar luid en duidelijk.
Hij keek Harold recht aan en zei simpelweg:
Ik rock.
Ademhalen. Pas op.
We hebben een man van 21 met een kogelwond in de borst.
Daar heb je er een.
Een gangslachtoffer? Harold zit niet in een gang.
Man in tweed?
Daar is niks mee, hij kijkt gewoon naar zieke mensen.
Vreemde minachting.
Dit werkt niet.
Ik weet niet eens waarom we hier zijn. Ik betwijfel of we dat mogen.
Je zei dat ik visuele stimuli nodig had. - In een museum.
Ik heb geen museum nodig, maar ziekte.
Je bent ziek.
Dat klopt. Deze mensen zijn niet dood...
ze zijn gewoon erg gewond.
Pardon, waar liggen de stervenden?
De meesten hier zijn ziek of gewond en dat is verder prima...
maar ze worden weer beter, dat helpt mij niets.
Kan ik ergens mensen zien die nooit meer beter worden?
Pardon?
Ik wil graag, als dat kan, degenen zien die het niet gaan redden.
De zekere sterfgevallen.
Pardon, lijdt u ergens aan?
Writersblock.
Met iedere onhandige aanslag...
werd Harold Crick sterker in wie hij was...
wat hij wilde en waarom hij leefde.
Harold at niet langer alleen.
Hij telde geen borstelbewegingen meer.
Tot straks, Harold. - Hij droeg geen dassen meer.
Dag, Dave.
En daarom maakte het hem ook niet meer uit...
hoe lang hij erover deed om ze strikken.
Hij telde niet langer zijn passen naar de bushalte.
In plaats daarvan deed hij waar hij eerst zo bang voor was geweest.
Wat hem van maandag tot vrijdag was ontglipt...
zovele jaren.
Dat waar de nietsontziende teksten...
van menig punk-rock nummer hem toe aanzetten:
Harold Crick leefde zijn leven.
Maar hoewel hij zijn leven reanimeerde...
zijn hoop terugvond, en een paar eeltplekken ontwikkelde...
was Harolds reis nog niet voltooid.
En Harolds polshorloge zou hem niet nog een kans laten mislopen.
Miss Pascal?
- Mr Crick.
Ik ben blij dat ik u tref.
Waarom?
Omdat ik u deze wilde geven.
Echt?
Dus u kunt geen geschenken ontvangen, maar u kunt ze wel geven?
Luister... - Het lijkt me wat inconsistent.
Erg inconsistent, ja.
Weet u wat? Ik koop ze.
Nee. - Nee, echt.
Ik wil ze kopen. Wat zijn het?
Bloem.
Wat? - Het is bloem.
En u heeft ze helemaal hiernaartoe gebracht?
Miss Pascal, ik heb vreemd gedaan en dat weet ik.
En ik wil u.
Wat? - Er zijn zoveel redenen.
Zoveel invloeden in mijn leven die me vertellen...
soms zelfs letterlijk...
dat ik dit naar u toe moest brengen...
maar ik doe het omdat ik u wil.
Je wilt mij?
Geen enkele twijfel.
Is er geen duidelijke richtlijn...
die omgang verbiedt?
Protocol voor inspecteur-geïnspecteerde?
Ja, maar dat kan me niet schelen.
Waarom? - Omdat ik u wil.
Nou...
wil je die dan nog een stukje dragen?
Heb je een code gemaakt?
Ik heb het uit mijn hoofd geleerd.
De blauwe is gerst. - En die?
De oranje?
Dat ben ik vergeten.
Hier is het.
Wil je boven komen?
Naar uw huis?
Dat zou wel kunnen.
Had je dat niet in gedachten met de bloem en zo?
Ik had het maar bedacht tot 'Ik wil u.'
Luister, Mr Crick...
ik geloof dat ik je aardig vind.
En voor ik iets overhaast doe, wil ik het zeker weten.
Dus kom maar boven.
Heel erg graag.
Mooi.
Hij was gek.
Hij werd gepakt toen hij met het contract bij de notaris kwam.
Was het lekker?
Dank je wel.
Graag gedaan. - Kan ik helpen?
Nee, ik zet het even weg. Ga maar op de bank zitten.
Speel je gitaar?
Wat? - Speel je gitaar?
Amper. Die heb ik van iemand gekregen voor een trouwtaart.
Moet ik hem nu aangeven?
Nee. Ik zal het niet melden. - Bedankt.
Speel jij?
Niet echt. Ik ken één nummer.
Speel het eens.
Ik ken het niet echt goed.
Kom op. Ik zal niet lachen. Speel het nou.
Nee. Misschien een andere keer.
Goed dan.
Miss Pascal?
Ik weet het.
Ik wil jou ook.
Harolds leven was gevuld met belangrijke...
en onbeduidende momenten.
Voor Harold waren al die momenten niet van elkaar te onderscheiden...
behalve dit ene.
Toen Ana zachtjes zuchtte en zich tegen hem aan vleide...
wist Harold ergens in zijn hart...
dat dit een van de belangrijke momenten was.
Hij wist dat ze verliefd op hem aan het worden was.
Professor Hilbert. Het is een komedie.
Wat? - Een komedie.
De vrouw. Die een hekel aan me heeft. Ana Pascal?
Gisteravond...
Ze wordt verliefd op me.
Echt? - Het is een wonder.
De stem heeft het 's nachts bevestigd.
Prachtig, Harold.
M'n lijst is nu totaal overbodig, maar het is prachtig.
Welke lijst?
De zeven die op grond van hun werk de schrijver van jouw verhaal...
kunnen zijn uitgaande van onze criteria.
Als je verteller leeft staat ze op deze lijst.
Maar de lijst is nu onbruikbaar. Nu je nog lang en gelukkig zult leven.
Mooi. Deze vrouw, Karen Eiffel, is een van mijn lievelingsschrijfsters.
Prachtige tragedies. Schitterend.
Laat me deze lijst voor de zekerheid voor je kopiëren.
Sociopathische auteur.
Ik wil u bedanken. - Natuurlijk.
Laat het me weten als je de verteller weer hoort...
gewoon voor mijn genoegen.
Dat zal ik doen.
Het heet Death and Taxes.
Wauw. Ik kom uit Texas.
Nee, niet Texas. Taxes.
Death and Taxes.
Zoals Benjamin Franklins citaat. - Precies.
Deze dame is een lastpak, hoor.
Waar gaat uw volgende boek over?
Over interconnectiviteit.
De dreigende zekerheid van de dood.
Mode-accessoires voor mannen.
God, zij is het. - Wat?
De stem. Dat is de verteller. - Dat kan niet.
Ik weet het zeker.
Harold, dat interview is tien jaar oud.
Ik dacht niet dat men nog manchetknopen droeg.
Zij is het.
Is ze Brits? - Zij is het.
Karen Eiffel? - Professor, ik ken die stem.
Verdomme.
Wat is er? - Ze staat niet op mijn lijst.
Ik dacht dat je wel zou hebben gezegd dat ze Brits was en...
Ze doodt mensen.
Wat? - In ieder boek...
Alle boeken gaan over... Dood. Ze doodt ze.
Doodt wie? - De helden.
Four Black Veils. Wat is dat?
Het gaat over een meisje dat vrij snel verschillende familieleden verliest.
Waar is ze?
Ze is onvindbaar. Geloof me, ik heb college over haar gegeven.
Ik heb haar geschreven. Ze is een kluizenaar.
Dit is het laatste boek dat ze heeft geschreven.
Het copyright. Ze heeft al 10 jaar niets geschreven.
Ze kent de stad. Woont ze hier?
Vroeger wel, maar...
Banneker Press, Wallace Street 2267. Is dat het?
Je luistert niet. Zelfs als je haar vindt zal ze niet...
Bedankt voor uw hulp.
Ze schrijft alleen tragedies.
Ik geloof niet in God.
Dus hij brengt haar bloem.
Kay, waar ben je geweest?
Ik heb sigaretten gekocht...
en ik weet hoe ik Harold Crick moet doden.
Sigaretten gekocht?
Toen ik uit de winkel kwam...
kwam het tot me.
Hoe?
Zoals alles wat de moeite waard is...
kwam het onverklaarbaar en zonder methode.
Aha. En dan?
Het is perfect. Ik begrijp niet dat ik het niet eerder bedacht heb.
Het is simpel, ironisch...
mogelijk hartverscheurend.
Is dat het?
Ja.
Heb je het op 'n blocnote geschreven? - In de bus.
Nou dan.
Ik zal het vandaag afmaken.
Ik zal het de uitgevers laten weten.
En ik zal gaan inpakken.
Dat stel ik op prijs.
Hallo. - Kan ik u helpen?
Ik moet Karen Eiffel spreken. - Pardon?
Een van uw schrijvers. Ik wil haar spreken.
Ze is niet hier, meneer.
Dat weet ik. Ik moet haar vinden. Waar is ze?
Wij zijn de uitgevers.
Maar er is toch wel een manier om contact met haar op te nemen?
We hebben haar fanmailadres.
Het kan niet per post. Het is dringend.
Hoe kent u haar?
Ik ben haar broer. - Haar broer?
Haar zwager. - Heeft ze een zus?
Ik ben getrouwd met haar broer.
Niet in deze staat, die hiernaast.
Ik moet u vragen weg te gaan, meneer.
Nee. Luister.
Ik ben een van haar personages. Ik zit in haar nieuwe boek.
En ze gaat me doden. Niet echt, maar in het boek.
Maar ik denk dat ik dan echt doodga, ik moet haar spreken...
en vragen of ze wil ophouden.
Hallo, Harold. Leuke trui.
De telefoons werken niet.
Wat is 19 procent van 4632?
Ben je terug van vaka?
Je ziet er goed uit.
Hij ziet er vreselijk uit. - Als een geest.
Waar hij was, daar wil ik niet heen.
Geen reisje daarheen.
Hij negeert me compleet.
Moet je kijken. Daar gaat hij.
Leuk je te zien.
De telefoons doen het niet. - Kan ik je mobiel lenen?
Geen ontvangst. - Verdomme.
Gaat het? - Dave, je moet me helpen.
Wat? - Heb je wat kleingeld?
In een oogwenk rende Harold over het plein...
naar de dichtstbijzijnde telefoon.
Eindelijk vond hij er een.
Maar toen hij dichterbij kwam, was hij bezet...
door een bejaarde die z'n dochter in Denver wilde spreken...
hoeveel kwartjes het ook zou zijn.
Gelukkig herinnerde Harold zich de rij telefoons in de ondergrondse.
De baby heet geen Mrs Epstein. Mijn dochter heet zo.
De eerste telefoon gaf geen kiestoon.
En de tweede was besmeurd...
met een verse slijmlaag.
Harold gebruikte de derde telefoon...
en verzekerde zich ervan dat hij ieder nummer even hard indrukte.
De telefoon ging over.
De telefoon ging weer over.
Niet opnemen.
Zei je niet dat die telefoon nooit...
De telefoon ging een derde keer over.
Hallo? - Is dit Karen Eiffel?
Ja. - Ik ben Harold Crick.
Ik geloof dat u een verhaal over mij schrijft.
Pardon? - Ik heet Harold Crick.
Is dit een grap? - Nee.
Ik werk voor de Belastingdienst. Ik heet Harold Crick.
Als ik archiveer hoor ik een diepe en eindeloze oceaan.
Miss Eiffel?
Hallo?
Miss Eiffel? Hallo?
Laat hem binnen.
Ik ben Penny. Ik ben Kay's assistent. - Ik ben Harold. Haar hoofdpersonage.
O, god.
Miss Eiffel?
Je haar. Je ogen.
Je vingers.
Je schoenen.
Ik ben Harold Crick.
Ik weet het.
Hoe heb je me gevonden?
We hebben u iets meer dan 10 jaar geleden gecontroleerd...
en uw nummer stond in het dossier.
Het spijt me, maar dit is ontzettend vreemd.
Wat u zegt.
Dacht je niet dat je gek was?
Zo'n beetje.
Maar u had gelijk over alles. Echt alles.
En toen zei u: Hij besefte niet.
Hij besefte niet? - Ja. De alwetende auctoriale verteller.
Jezus.
Dus het moest iemand anders zijn.
Dat zei professor Hilbert tenminste.
Professor Hilbert?
Professor Jules Hilbert?
Hij houdt van uw boeken.
Ik hou van zijn brieven.
U begrijpt dat ik u moest vinden...
om te vragen me niet te doden. - Wat?
Het is duidelijk dat u het eind nog niet heeft geschreven.
Harold...
Nu u me kent en ziet dat ik besta...
gaat u me niet doden, toch?
Heeft u het geschreven?
Ik kan... Nee.
Is het af? - Een ruwe versie.
Is het alleen maar een ruwe versie?
Zo'n beetje. - Zo'n beetje?
Het is niet getypt.
Misschien is dat goed. - Wat?
Het spijt me. Ik probeer gewoon een boek te schrijven.
Hoezo sorry?
Kay. Laat het hem lezen.
Heb je haar gevonden?
En? - Misschien ben ik al dood...
maar nog niet getypt
Is dat het?
Heb je het gelezen?
Ik heb het geprobeerd, maar ik kon het niet.
U moet het lezen.
U moet me vertellen wat ik wel of niet moet doen.
Of ik het kan vermijden...
Of er een kans is...
Alstublieft.
Hier is je uniform.
Je bent er klaar voor. Banetta geeft je zo een locker.
Ga maar. - Klaar.
Professor Hilbert?
Je ziet er moe uit.
Nee, ik ben kalm.
Harold, het spijt me.
Je moet sterven.
Wat?
Het is haar meesterwerk.
Het is de belangrijkste roman in haar al fantastische carrière...
en het is alleen maar goed als jij aan het einde sterft.
Ik heb er lang over nagedacht...
en ik weet hoe moeilijk dit voor je moet zijn.
U vraagt me om willens en wetens mijn dood tegemoet te gaan?
Echt?
Ik dacht... Ik dacht dat u iets zou vinden...
Het spijt me, Harold.
Kunnen we niet proberen of ze het kan veranderen?
Harold...
uiteindelijk zou het niets uitmaken.
Jawel. - Nee.
Ik zou kunnen veranderen.
Ik zou ontslag kunnen nemen.
Ik zou weg kunnen gaan met Ana.
Ik zou iemand anders kunnen zijn.
Harold, luister.
Ik kan nu niet doodgaan.
Het is een heel slecht moment.
Niemand wil dood, Harold, maar helaas gaan we dat allemaal.
Harold, luister naar me.
Harold, je gaat een keer dood.
Een hartstilstand bij de bank.
Stikken in een pepermuntje.
Een slopende ziekte die je ergens op vakantie oploopt.
Je gaat dood. Je gaat beslist dood.
Zelfs als je deze dood ontloopt, dan komt er een andere.
En ik verzeker je dat het niet zo poëtisch of betekenisvol zal zijn...
als wat zij heeft geschreven.
Het spijt me...
maar dat is de aard van alle tragedies, Harold.
De held sterft, maar het verhaal leeft voort.
Er is hier een stoel vrij. - Nee, ik wil daar zitten.
Kay?
Hoeveel mensen denk je dat ik heb gedood?
Kay. - Hoeveel?
Ik weet het niet. - Acht.
Ik heb acht mensen gedood. Ik heb ze geteld.
Ze zijn fictief. Sta op.
Harold Crick is niet fictief.
Ik weet niet... - Hij is niet fictief, Penny.
leder boek dat ik heb geschreven eindigt met iemands dood.
Aardige mensen.
Het boek over Helen de onderwijzeres.
Ik heb haar één dag voor de zomervakantie gedood.
Dat is wreed.
En de ingenieur, Edward.
Die ik ving...
met een hartaanval in de file.
Ik heb hem gedood.
Ik heb...
Penny, ik heb ze allemaal gedood.
Miss Eiffel?
Ik heb het net uit. - Je hebt...
Ik heb het in één ruk uitgelezen in de bus.
Het is erg mooi.
Ik vind het gitarenstuk erg goed.
Dank je wel. Luister...
Ik heb het gelezen en vond het mooi. Het kan maar op één manier eindigen.
Ik weet niet veel van literatuur...
maar dit lijkt me eenvoudig.
Ik vond uw boek erg goed. U moet het afmaken.
De avond voor zijn dood...
deed Harold nietsvermoedend de gewone dingen.
Hij maakte zijn controles af.
Hij deed een paar telefoontjes...
Heeft uw programma een leeftijdsgrens?
En hij reisde naar Miss Pascal...
waar hij gehaktbrood en chocoladepudding kreeg...
en ze samen naar oude films keken.
Het was een fijne avond.
Onder andere omstandigheden zou het heel gewoon lijken.
Het enige wat deze avond bijzonder maakte...
was de ochtend waar hij aan voorafging.
Ik moet je iets vertellen.
Echt?
Ja.
Is het een geheim? - Zo'n beetje.
Vertel.
Ik ben dol op je.
Ik ben ook dol op jou.
Is dat het? - Nee.
Ik moet je dit vertellen.
Je moet goed luisteren.
Je kunt al het voedsel dat je hebt weggegeven aftrekken...
als een gift aan liefdadigheid. - Harold.
Het is zelfs nog meer dan wat je nu achterhoudt.
En het is niet tegen de wet.
Harold, ik wil de wet juist breken.
Ik wil de wereld ook beter maken, Ana.
Daarom moet jij uit de gevangenis blijven.
Als je hier komt...
en nog wat meer belastingpraatjes in mijn oor fluistert.
Want dat vind ik zo fijn.
Er was veel veranderd voor Harold in de laatste paar weken:
zijn houding tegenover zijn werk.
Zijn telgewoonte.
Zijn liefdesleven.
Maar van alle transformaties die Harold had ondergaan...
was misschien wel de belangrijkste dat hij vandaag...
op weg naar zijn werk...
niet te laat was voor de bus naar Kronecker van 8.17 uur.
Wat Harold niet had begrepen die woensdag vier weken eerder...
was dat de tijd die hij had gekregen...
drie hele minuten later was dan de echte tijd...
en zodoende drie hele minuten later...
dan de tijd waarop zijn horloge en zijn hele leven was afgesteld.
Geen vreselijke fout.
Maar als hij zijn horloge niet verkeerd had afgesteld...
zou Harold de bus van 8. 17 uur maar net gehaald hebben.
En hij zou de bushalte op deze dag...
niet precies om 8. 14 uur naderen.
Pardon.
Harold?
Een schijnbaar verwaarloosbaar feit...
tot het ondenkbare gebeurde.
O, god.
Iedereen moet blijven zitten.
Kom, jongen.
Harold Crick was do
Wat gebeurde er? - Je kon er niets aan doen.
Hij hielp de jongen. Bel je supervisor.
Het is niet waar.
Het was mijn schuld. - Niet waar.
Hoe gaat het met hem?
Volgens mij ademt hij. - Volgens mij niet.
O, god.
Kom binnen.
Pardon.
Bent u professor Hilbert?
Ik ben Karen Eiffel.
Ik meen dat we een gemeenschappelijke kennis hebben.
Ga zitten.
Nee, ik kom alleen om...
Hier.
Is dat het?
Heeft u het gelezen?
Is dat goed?
Misschien bent u geïnteresseerd in het nieuwe einde.
Goedemiddag.
U was erg dapper.
Het was erg dapper om voor die bus te springen.
Nogal stom, maar dapper.
O, ja.
Hoe gaat het met die jongen?
Prima. Paar schaafwonden.
Mooi.
Hoe gaat het met mij?
U leeft nog.
Maar uw schedel is gebarsten...
drie botten gebroken in uw been en voet...
vier ribben, uw linkerarm, een gescheurde slagader in uw rechter.
Daar had u aan moeten sterven. Maar vreemd genoeg...
sloot een scherf van uw horloge de slagader af...
waardoor 't bloedverlies beperkt bleef en u bleef leven, dat is best cool.
Dus met wat fysiotherapie...
en een paar maanden rust komt het allemaal goed.
Althans, we konden de horlogescherf niet verwijderen...
zonder uw slagader ernstig te beschadigen.
U wordt helemaal beter. Alleen nu met een stuk horloge in uw arm.
U boft dat u nog leeft, Mr Crick.
Dr. Mercator, Mr Crick heeft bezoek. - Prima.
Mijn god, Harold.
Het gaat goed. Alles is goed. - Harold.
Het gaat goed met me.
Harold, het gaat niet goed met je.
Moet je kijken. Je bent ernstig gewond.
Nee, het gaat goed met me. - Wat is er gebeurd?
Ik ben voor een bus gesprongen. - Waarom?
Er was een jongetje. Ik moest hem wegduwen.
Wat?
Ik moest een jongetje wegduwen voor de bus.
Je sprong voor een bus om een jongen te redden?
Ik had geen keus.
Ik moest wel.
Het is redelijk.
Niet geweldig.
Redelijk. Niet slecht.
Niet het meest geweldige stuk Engelse literatuur in jaren, maar het is redelijk.
Weet je...
ik denk dat ik 'redelijk' wel best vind.
Maar het klopt niet met de rest van het boek.
Nog niet. Dat moet ik nog herschrijven.
Mijn assistent zei dat ze de uitgever...
om meer tijd zou vragen. - Waarom?
Geen idee. Maar het is erg lief.
Waarom heb je het boek veranderd?
Vele redenen.
Ik besefte dat ik het gewoon niet kon doen.
Omdat hij echt is?
Omdat het een boek is over een man...
die niet weet dat hij doodgaat en dan doodgaat.
Maar als de man wél weet dat hij doodgaat en dat toch doet...
vrijwillig, wetende dat hij het kan stoppen...
Dat is toch een man die je wilt laten leven?
Toen Harold een hap nam van een suikerkoekje...
had hij eindelijk het gevoel dat alles goed zou komen.
Soms, als we onszelf verliezen in angst en wanhoop...
in routine en voorspelbaarheid...
in hopeloosheid en tragedie...
kunnen we God danken voor suikerkoekjes.
En gelukkig, als er geen koekjes zijn...
kunnen we toch troost vinden in een vertrouwde hand op onze huid...
of een liefdevol gebaar...
ruimtekamp voor volwassenen
of een subtiele aansporing...
Een Nieuwe Dag Stop met Roken
of een liefdevolle omhelzing...
of een gebaar van troost.
Om het nog maar niet te hebben over ziekenhuisstretchers...
en neuspleisters...
en ongegeten koffiekoeken...
en gefluisterde geheimen...
en Fender Stratocasters...
en misschien af en toe een stukje fictie.
We moeten onthouden dat al deze dingen, de nuances...
de afwijkingen, de subtiliteiten die onze dagen slechts aankleden...
een veel hoger en nobeler doel dienen:
ze zijn er om ons leven te redden.
Ik weet dat het raar klinkt.
Maar ik weet ook dat het waar is.
En dus was het zo:
een polshorloge redde Harold Crick.